مقدمه بسم الله الرمن الرحيم رسول اكرم ( ص ) مىفرمايند : « . . . القلم من الله نعمة عظيمهء ولولا القلم لم يستقم الملك والدين و لم يكن عيش صالح » ؛ « 1 » قلم نعمت بزرگ خداوند است و اگر قلم نبود ، ملك و دين راستى نمىيافت و زندگى نيكو حاصل نمىشد . در افق تابناك انديشه اسلامى ، پژوهش و تحقيق ، گشاينده باب حكمت و معرفت ، و شرط وصول به شناخت و حقيقت است . الفاظ چون به هم مىپيوندند و كلمات چونان دانه‌هاى درّ آن گاه كه با كلك سحرانگيز محققان به هم رشته مىشوند جلوه‌هاى جمال نورانى علم و دانش رخ مىنمايد و پرده‌هاى نادانى و جهالت از هم گسيخته مىگردد . اين هدف گرچه بسى ارجمند است و جان‌فروز ، ليك روشن است كه دست‌يابى به آن نيازمند شرايط و بايسته‌هايى است كه بايد فراهم گردد . از جمله اين بايسته‌ها رساندن جامعه به سطحى از آگاهى و خردورزى است كه ژرفايى بينش را دغدغه خويش سازد و انديشه‌هاى نو را برتابد . چه در غير اين صورت ، دانشوران در معرفت‌شناسى و يافتن حقيقت راهى بس دشوار را در پيش خواهند داشت . در جامعه‌اى كه از نظريه‌پردازى و كاويدن مرزهاى

--> ( 1 ) . مستدرك الوسائل ، ج 13 ، ص 285 .